Šta je Antifa?

Antifa je međunarodna skraćenica za pojam antifašističke akcije – organizovane grupe antifašista koja u skladu sa mogućnostima i dogovorenom taktikom grupe radi na širenju i normalizaciji antifašističkih vrednosti u svojoj lokalnoj zajednici, aktivno radeći na sabotiranju i ukidanju svake vrste fašističke propagande i uličnog prisustva. Antifa grupe nisu deo nikakvih političkih partija, niti postoje antifa organizacije. Ove grupe nisu nigde u svetu deo nekakvih NVO mreža, niti su vezane za liberalne političke struje, štaviše, njihovo delovanje je uvek oštro suprotstavljeno liberalima i NVO sektoru.

Istorijski, antifašistička akcija je nastala 1932. u Nemačkoj, kao organizovani odgovor radničke klase na sve veći rast Hitlerove nacističke partije. Tokom 1940ih širom okupirane Evrope su nastajale antifa grupe, koje su bile deo pokreta otpora u Francuskoj, Nemačkoj, Italiji, Holandiji, Belgiji i drugim zemljama. Sa krajem Drugog svetskog rata i deklarativnom pobedom nad nacizmom, antifašističkih akcija gotovo da više i nije bilo, sve do 1980ih kada je u Britaniji nastala mreža antifa grupa, sa ciljem da se propagandnim, ali i direktnim akcijama stane na put fašistima iz Nacionalnog fronta (NF) i Britanske nacionalne partije (BNP). Tokom narednih desetak godina masovnim propagandnim akcijama po lokalnim zajednicama, mobilizacijom stanovništva i direktnim konfrontacijama sa fašistima širom Britanije, antifa grupe su dovele do povlačenja NF-a i BNP-a sa ulica i saterala ih u njihove stranačke prostorije i zatvorene tajne skupove.

Slična situacija se odigravala u Italiji 1970ih tokom takozvanih “Olovnih godina” kada su se u okviru autonomnog radničkog i studentskog pokreta osnivale brojne antifašističke grupe i kolektivi sa ciljem suprostavljanja fašističkim organizacijama. Ove grupe sebe nisu nazivale antifašističkim akcijama, ali su u praksi tako delovale. U Francuskoj su 1990ih antifa grupe bile pretežno osnivane kao ekipe lokalne radničke omladine u predgrađima, među kojima rasa i nacionalnost nisu igrali nikakve uloge. Dotle je u Nemačkoj nakon pada Berlinskog zida došlo do masovnog razvoja skvoterskog pokreta koji je zauzimao nenaseljene zgrade i stare sovjetske kasarne pretvarajući ih u mesta za život i nezavisne društvene centre, u okviru kojih su nastaje prve autonomne antifa grupe sa ciljem borbe protiv narastajućeg antisemitizma u nemačkom društvu. Grčka je iznedrila 1990ih i početkom 2000ih najborbeniji antifašistički pokret sa stotinama autonomnih grupa i kolektiva širom zemlje, uz pregršt skvotiranih društvenih centara i baza u lokalnim zajednicama koje su dovele do regrutovanja omladine i stvaranja novih generacija antifa grupa koje se već dvadeset godina uspešno bore na svim nivoima sa fašistima iz nedavno zabranjene Zlatne Zore koju sve manje Grka podržava.

Poslednjih godina, antifa grupe od Evrope, preko Južne Amerike i SAD-a prolaze kroz rapidnu ekspanziju budući da učestvuju u svim značajnijim društveno političkim protestima i pokretima koji se tiču prava radničke klase: od protesta protiv penzionih reformi u Francuskoj, protesta protiv divlje neoliberalne ekonomske politike Evropske banke u Nemačkoj, masovnih generalnih štrajkova i antivladinih protesta u Čileu, sve do višegodišnjih protesta protiv fašističke politike i prakse Donalda Trampa, njegove administracije i policije u SAD-u.

U prethodnoj godini smo imali priliku da upravo od strane administracije Donalda Trampa čujemo kako je antifa nekakva teroristička organizacija finansirana od strane kapitalističkog tajkuna Džordža Soroša i da antifa “organizacija” radi za demokrate, Klintonove, pedofile i sataniste, što su dobrim delom domaći fašistički botovi preuzeli i ponavljaju bez ijednog dokaza za išta od navedenog. Naravno, jer dokaza nema, već samo žele da pokušaju da kod neupućenih ljudi reč antifa asociraju sa svime što se ljudima gadi, ali im to teško može poći za rukom, jer čim se neko zapita šta znači reč antifa i dođe do toga da je u pitanju antifašistička akcija, normalno da neće imati ništa protiv jer kome smeta antifašizam? Jedino fašistima.

Borba protiv fašizma nema nikakve veze sa bilo kakvim tajkunima i kapitalističkim fondovima jer su antifa grupe po definiciji i antikapitalističke, pa bilo kakva saradnja sa kapitalistima, policijom, NVO sektorom i ostalim eksponentima sistema koji proizvodi fašizam ne dolazi u obzir. Što se tiče priča o podržavanju pedofilije i satanista koji otimaju decu, u pitanju je još jedan loš pokušaj podmetačine jer antifa grupe se protive svakoj vrsti dominacije i eksploatacije čoveka nad čovekom.

Potreba da se izmišljaju priče o fašistima ne postoji, jer o njihovim anticivilizacijskim delima svedoči istorija.

Fašisti nisu samo oni koji danas skrnave spomenike palim borcima za slobodu ili simbole poput večne vatre, već su to i oni koji i dan danas mučki lišavaju ljudska bića života širom sveta. To su životi potlačenih iz raznih drušvenih struktura čiji nas izgubljeni životi obavezuju da pamtimo i njih, i njihove primere. To su izgubljeni životi koji nas podsećaju da uvek, u svakom trenutku treba ustati protiv mržnje koju se fašisti uporno trude da ponovo raspire u narodu, zasnovanoj na klasnoj, rasnoj, etničkoj, verskoj i rodnoj diskriminaciji.

Antihumanistička ideja fašizma nažalost nikada nije nestala, niti je u potpunosti iskorenjena. Fašisti su u skladu sa savremenim društveno-političkim kontekstom i tokom izmenili vid svog delovanja i prilagodili ga istom. Međutim, ukoliko bi pakao Drugog svetskog rata ponovo zapretio i našao svoje mesto u današnjoj društveno-političkoj okosnici, i današnji fašisti bi se sasvim sigurno ugledali na svoje pretke iz Drugog svetskog rata, te bi ponovo svirepo ubijali, trebili, gonili i mučili potlačene.

Istorija svedoči o milionima izgubljenih života, koje niti smemo zaboraviti, niti oprostiti.

Šta je Antifa?

Scroll to Top