Na današnji datum otpočelo je bombardovanje SR Jugoslavije

Na današnji datum, pre tačno 22 godine otpočelo je bombardovanje SR Jugoslavije od strane NATO predvođenim SAD, koje je trajalo skoro 3 meseca, sve do 10. juna iste godine. Tokom tih 78 dana, osim vojnih gubitaka, procenjuje se da je život izgubilo oko 2 do 3 hiljade civila, kao i da je načinjena materijalna šteta od oko 100 milijardi dolara. Infrastruktura SRJ, koja tek što je izašla iz ralja međunarodnih sankcija i građanskog rata koji je označio kraj prethodne države, veoma je oštećena tom prilikom, što će rezultovati dalekosežnim posledicama koje još uvek osećamo i još dugo ćemo osećati, a njena južna pokrajina predata je na upravu stranom okupatoru, ma šta međunarodne konvencije garantovale na papiru.

I dok se danas ljudi raspravljaju i gube vreme i energiju u otupljujućim i jalovim disuskijama o tome poštuje li se rezolucija UN, tačnom prevodu vojne operacije, da li i koliko osiromašeni uranijum ostavlja posledice po zdravlje ljudi, kao i legalnosti NATO agresije, kolektiv AFA BGD želi da ovu godišnjicu iskoristi kao priliku ne za rasprave o uzrocima koliko o posledicama, i da pitanje o traženju krivca preokrene u pitanje interpretacije tog događaja i uloge domaćih nacionalista u opravdavanju imperijalne agresije na našu zemlju.

Na današnji datum otpočelo je bombardovanje SR Jugoslavije

Centralno mesto ove objave želimo da posvetimo jednom aktuelnom fenomenu, a to je raskid sa amerifobijom koji je prisutan u proteklih nekoliko godina među pojedinim domaćim nacionalističkim organizacijama, i koji se grubo poklapa sa dolaskom sada već bivšeg predsednika SAD Donalda Trampa na vlast u toj zemlji. Neupućenom čoveku koji gleda sa strane može izgledati krajnje neočekivano i čudno, kako je za samo 15 godina nacionalista promenio odnos prema agresoru koji mu je bacao bombe nad glavom i krovovima, uništio a zatim i okupirao deo zemlje, da bi danas on na njega gledao kao na saveznika koji će mu, tobože, vratiti isto ono Kosovo koje mu je ne tako davno oteo na sličan način na koji su ga i njegove pradede otele albanskom stanovništvu pre više od jednog veka.

Smatramo da je pojava amerofilije među domaćim nacionalistima rezultat moralnog bankrota i ideološkog debakla koji karakterišu današnje stanje desnice. Olako se prihvatajući za lažnja obećanja svetskih moćnika, domaći nacionalista prigrlio je dojučerašnjeg krvnika njegovih zemljaka, njegove porodice, žene, dece i zemlje i odenuo ga ruhom saveznika, pritom praveći razliku između ovog ili onog američkog predsednika, ove ili one američke partije, koja je oduvek bila samo lažna razlika.

20 godina nakon NATO bombi, zatičemo poprilično različito raspoloženje među pojedinim domaćim nacionalistima. Stavljajući se na stranu okupatora kao i pre 80 godina, srpski nacionalista uokvirio je svoju anti-narodnu ulogu u istoriji svoje zemlje, a ta uloga se ne razlikuje od uloge onih urođeničkih plemena koja su se stavila u službu novopridošlim kolonizatorima, i koja su pod stegom španskih, engleskih, francuskih, portugalskih, nemačkih i ruskih imperija, zarad kratkoročnih interesa ratovala protiv domaćeg stanovništva, ne uviđajući da time zapravo samo odlažu i sopstvenu, neizbežnu propast.

Poruka kolektiva AFA BGD svakom čoveku koji sebe smatra antifašistom jeste da on nikada ne sme da zaboravi ulogu domaćih kvislinga u stradanju i patnji sopstvenog naroda, da taj narod uvek podseća na tu činjenicu, da ne popušta pred glasovima koji pod plaštom lažnih obećanja i neiskrene brige od nas traže da kleknemo i savijemo glavu, kao i da ne dopusti ni svom srcu, ni svojim bližnjima da budu zavedeni praznim obećanjima ološa na čelu svetskih imperija koji su odgovorni za siromaštvo, smrt i patnju milioni ljudi širom planete.

Konačno, zamrznuti kosovski konflikt, u ovakvom stanju kakvom je već deceniju i po, odgovara samo moćnicima na čelu Imperije, ali i lokalnim kompradorima, bili oni iz Beograda ili Prištine. Ovakvo stanje im odgovara zato što oni nemaju razloga da budu protiv toga da se narodi međusobno mrze dok oni zgrću enormna bogatstva preko kičme istog tog naroda, istovremeno se lažno predstavljajući za čuvare ovog manastira ili one džamije, rezolucije 1244 ili nezavisne države Kosovo, belog ili crnog dvoglavog orla.

Narodi Balkana rešenje konflikta ne mogu naći u međusobnoj etničkoj, nacionalnoj i verskoj mržnji, već u revolucionarnom povezivanju, izgradnji solidarnosti i stremljenju ka izgradnji pravednijeg društva u kojem ima mesta za pripadnike obe nacije, koji nezavisno od toga kojim jezikom govore i kojem se bogu klanjaju mogu da žive u miru i društveno-ekonomskoj jednakosti, a to je jedino moguće nakon što obe strane prestanu da sarađuju sa stranim okupatorom koji nikada ne mari za interese lokalnog življa, već isključivo za sopstvene, geopolitičke interese i koji ne preza ni od čega da te interese ostvari po svaku cenu, čak i kada to uključuje sejanje rata i bede među običnim stanovništvom koje se našlo u konfliktu koje ono nije započelo a za koje mu ponavljaju da nikada ne može ni da okonča. Što se tiče beogradskih antifašista, ključ je upravo u tome da narod uzme svoju sudbinu u svoje ruke i otarasi se političkih oportunista i njihovih ratnozločinačkih podanika, koji u ratove polaze sa krstom i zastavom, a iz rata se vraćaju sa belom tehnikom i punim džepovima dok obični ljudi ginu i propadaju.

Scroll to Top